Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Πάσχα


Το Πάσχα που πέρασε ίσως ήταν από τα καλύτερα που έχω περάσει.  Χαίρομαι που δεν είμαι κανένα βλαμμένο και έχω φίλους ακόμα στο πατρικό μου. μην γελάτε απλά ένα ξέρω ένα σωρό ανθρώπους που όταν γυρνάνε στο πατρικό τους απλά δεν έχουν φίλους.  Έκανα πολλές κραιπάλες, είδα πολύ κόσμο και πέρασα υπέροχα. Φυσικά στο όλο ωραίο σκηνικό προστέθηκαν συγγενείς που δεν με χωνεύουν, κυρίως γιατί δεν χωνεύουν τη μάνα μου. Δυστυχώς δεν είμαι σαν εκείνη γι αυτό και τα τελευταία χρόνια απαντάω αναλόγως στις προσβλητικές ερωτήσεις τους.  Είναι περίεργοι κάποιοι συγγενείς.  Και κατάλαβα με τα χρόνια πως αυτοί που στη ζωή σου θα σε ζηλέψουν πιο πολύ και θα σου  κάνουν κακό είναι κυρίως οι ‘’κολλητές’’ σου και κάποιοι συγγενείς. Κάποιες μέρες του Πάσχα , δούλεψα στο café-bar του αδερφού μου. Είδα κόσμο πολύ, κόσμο από τις γύρω περιοχές και κυρίως κόσμο που δεν ήξερα. Το περίεργο δεν είναι αυτό, το περίεργο είναι ότι δεν είδα κανέναν συγγενή μας. Ναι μεν τον πρώτο καιρό ερχόταν αρκετοί, αλλά όσο το μαγαζί ανέβαινε τόσο εκείνοι άρχιζαν να αραιώνουν τις επισκέψεις ένας ένας. Πονάει να βλέπεις το ξαδερφάκι σου να βγάζει πιο πολλά από εσένα, ε?  Ανέκαθεν δεν τα πήγαινα καλά με συγγενείς και αυτός ήταν ένας λόγος παραπάνω.  Τόσες μέρες διακοπές και δεν πέρασε κανείς τους ούτε για ένα γαμημένο καφέ. Φυσικά δεν είχα αυτούς ανάγκη, ούτε περίμενα να έρθουν αλλά το θεωρώ ανέντιμο και ανήθικο να με φιλάνε ψεύτικα με χαρά όταν με βλέπουν , να με ρωτάνε πως πάει το μαγαζί, και πότε θα με δούνε από την στιγμή που δεν σηκώνουν τον κώλο τους να έρθουν να με δούνε. Δεν ήξερα που θα με βρούνε τέτοιες μέρες?? Όσον αφορά τις μεγαλύτερες ηλικίες που λύσσαξαν να ρωτάνε και τι θα κάνω στη ζωή μου και που δουλεύω , ενώ ξέρουν με κάθε λεπτομέρεια από την γιαγιά μου τι κάνω και που δουλεύω να τους ενημερώσω ότι τους έχω γραμμένους και ότι στη ζωή μου θέλω να κάνω στριπτιζ σε κακόφημα μαγαζιά και να παντρευτώ ένα ρώσο που να πίνει και να με βαράει.. και επειδή μου δώσατε ένα κάρο συμβουλές να σας δώσω και γω μία. Βαφτείτε μπλε ρε και πέστε στη θάλασσα.  Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις στο σόι μου, άτομα που σέβομαι , που λατρεύω και ξαδέρφια , καλά μία είναι, ξαδερφή που τη νιώθω αδελφή μου. οι υπόλοιποι απλά fail.
Το άλλο κουλό που συνέβη το Πάσχα είναι το εξής. Με πλησίασε ένας τύπος προφανώς μεθυσμένος ο οποίος ενώ αρχικά μου την έπεφτε, στη συνέχεια θυμήθηκε ότι πριν 2 χρόνια είχε πηδήξει μια κοπέλα που έκανα παλιά πολύ παρέα, και άρχισε να μου μιλάει για την τότε λυσσάρα φίλη μου , που δεν ήξερε να παίρνει ‘’πι..ες’’,  που απλά άνοιγε τα πόδια και περίμενε από τον άλλον τα πάντα, και αφιέρωσε τα υπόλοιπα 10 λεπτά στο να μου παρομοιάζει τον κώλο της με χαλασμένο ζελέ . Το περίεργο δεν είναι αυτό γιατί πάνω κάτω έχω μάθει πως μιλάνε οι άντρες. Το περίεργο είναι ότι παρά τα δεκάδες σινιάλα που έκανα στον αδερφό μου και σε φίλους μου να έρθουν να με σώσουν ,κανείς δεν ήρθε. Καθ όλη τη διάρκεια της συζήτησης του κώλου, κοιτούσα τα νύχια μου και σκεφτόμουν πόσο πολύ θα ήθελα να φάω ένα. Από το καρναβάλι που έσπασα το δόντι μου, δεν μπορώ να τα φάω με το νέο χτιστό μου δόντι. Για πρώτη φορά λοιπόν στη ζωή μου είχα νύχια. Όσο ο τύπος είχε ξεφύγει , άρχισα να τρώω δειλά δειλά ένα νύχι με τα πίσω μου δόντια.  Ένιωσα μια μεγάλη χαρά και ανακούφιση και σκέφτηκα ότι άλλο ένα δεν πειράζει. Έτσι άρχισα σιγά σιγά να τρώω και τα υπόλοιπα. Λίγη ώρα αργότερα, μία άγνωστη ήρθε τα νεύματα που έκανα να σωθώ και ήρθε και με πήρε. Κοίταξα αηδιασμένη το δεξί μου χέρι όπου είχα φάει όλα τα νυχάκια μου, και μην μπορώντας να κάνω αλλιώς έφαγα και το αριστερό. Το βράδυ κοιμήθηκα χαρούμενη και με κουτσοφαγωμένα νύχια.
Το Πάσχα είδα πολλούς γνωστούς. Και το περίεργο είναι πως λόγω κρίσης πολλοί γυρίσανε στο πατρικό τους. Να δείτε που όπως πάει σε λίγο θα επιστρέψουμε όλοι.  Το επόμενο ταξίδι μου θα είναι στις εκλογές. Προβληματίζομαι πολύ με αυτό το θέμα. Ποτέ δεν έχω ψηφίσει, όμως τώρα είναι αλλιώς. Είμαστε ένα κράτος που γέννησε τη δημοκρατία, την ελευθερία λόγου, την φιλοσοφία, και ξαφνικά βρισκόμαστε να χρωστάμε , και αν και δεν είμαστε το μόνο κράτος που χρωστάει ξαφνικά όλη η πίεση πέφτει σε μας. Κριτικάρουν τις συνήθειες μας, τον τρόπο ζωής μας, κριτικάρουν την Ελλάδα που γέννησε τον όρο κριτική. Το θέμα όμως δεν είναι οι άλλοι, το θέμα είναι οι δικοί μας. Αυτοί που για δεκαετίες ψηφίζαμε και φτάσαμε τώρα εδώ. Αυτούς που πηγαίναμε και ζητούσαμε ρουσφέτια, αυτοί που παίρναν μίζες και ρήμαζαν το δημόσιο προυπολογισμό. Εδώ που φτάσαμε όμως δεν πρέπει να αφήσουμε τα πράγματα στη μοίρα τους. εμείς οι νέοι πρέπει να ψηφίσουμε. Προσωπικά δεν θα αφήσω τους γονείς μου να ψηφίσουν εκτός αν θέλουν να τους δώσω το ψηφοδέλτιο σταυρωμένο. Φυσικά για τους ηλικιωμένους ούτε λόγος. Η επόμενη κυβέρνηση θα επηρεάσει τη δικιά μας ζωή, των νέων. Εμείς πρέπει να αποφασίσουμε για το μέλλον μας. Δεν πρόκειται να γράψω άλλα γι αυτό το θέμα απλά σκεφτείτε το καλά. Προσωπικά είναι η πρώτη φορά που θα ασχοληθώ πριν ψηφίσω και  σκεφτείτε και σεις πριν ψηφίστε. Και μην ξεχάστε να κλειδώστε γονείς και παππούδες.

6 σχόλια:

  1. ωραίο Πάσχα! ποιο συναρπαστικό από το δικό μου!
    εδώ παιδί μου άκουγα πως πάνε χρυσαυγίτες και περνάνε γιαγιάδες από το δρόμο και χαίρονται οι γιαγιάδες και λένε τι καλά παιδιά να τα ψηφίσουμε!
    τέλος. θα τις κλειδώσουμε και θα πετάξουμε το κλειδί μέχρι το ξημέρωμα της 7ης Μαίου!
    άντε να δούμε τι θα ψηφίσετε. βγάζω τον εαυτό μου απέξω, γιατί εγώ από του χρόνου θα μπορώ.
    απλά κάντε κάτι. γιατί στο κάτω κάτω η νέα γενιά κρατά τη λύση!
    όλα από εμάς ξεκινάνε!
    τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1000 φορές οι χρυσαυγίτες παρά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

      Διαγραφή
  2. Hello! My first visit, will visit you again. Seriously, I thoroughly enjoyed your posts( really interesting blog). Would be great if you could visit also mine...Thanks for sharing! Keep up the fantastic work!

    ΑπάντησηΔιαγραφή